نقرس سودمند است » . اگر ريشه‌ى چغندر را با عسل ممزوج و له كرده و كمى در بينى بكشند ، فضولات آن را پاك مىكند . خوردن آب برگ چغندر جهت رفع سردرد و دندان‌درد مفيد است . كمپرس آب برگ چغندر نيز قرمزى چشم را از بين مىبرد . مخصوصا اگر آن را گرم كرده و با پنبه يا باند روى پلك چشم كمپرس كنند . اگر چند قطره آب نيم‌گرم برگ چغندر را در گوش بچكانيد ، درد آن را ساكت مىكند ، به ويژه اگر با روغن بادام يا عسل مخلوط شده باشد . شستشو با جوشانده‌ى برگ چغندر شوره و چربى سر را از بين مىبرد و شپش را نابود مىكند . ضماد برگ چغندر با بوره ( اسيد بوريك ) جهت كك و مك و تاسى به كار مىرود و همچنين براى ورم پشت پا ، استسقا و ساير اورام مفيد است . تنقيه با آب نيم‌گرم برگ چغندر جهت ورم روده و گرفتگى آن نافع است و براى رفع ترك دست و پا در اثر سرما زدگى آب برگ چغندر مفيد است . همچنين خوردن آب برگ چغندر سبب پيدايش شرايط استروژنيك با خواص هورمونى مىشود و براى افزايش بارورى و كمك به قاعدگى خصوصا خانم‌هايى كه از اختلالات مربوط به قاعدگى رنج مىبرند ، مفيد است . ماليدن برگ پخته‌ى چغندر پس از سرد شدن ، درمان سوختگى ناشى از آتش و آب جوش است و آفتاب‌زدگى را نيز معالجه مىكند . ضماد برگ كوبيده‌ى چغندر جهت تسكين درد و پاك كردن كك و مك و معالجه‌ى تاسى و با عسل جهت رفع دمل و جوش‌هاى جلدى و با حنا جهت روياندن مو و رشد آن و با روغن بادام جهت فروكش كردن اورام مفيد مىباشد و مصرف آن با خردل مسكن شكم درد بوده و بادشكن نيز است . شارل و ژان كوك داريگل به خانواده‌هايى كه فرزندانشان دچار لوسمّى هستند آب چغندر قرمز توصيه مىكنند . زياده‌روى در خوردن چغندر و برگ آن دل‌پيچه مىآورد و براى معده مضر بوده و تهوّع‌آور است و سبب سوزاندن خون مىشود . از اين جهت بهتر است با عدس طبخ شود و با خردل و آب غوره ميل شود .